۞ امام رضا (ع) :
از نشانه های دین فهمی ، حلم و علم است ، و خاموشی دری از درهای حكمت است . خاموشی و سكوت ، دوستی آور و راهنمای هر كار خیری است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » حقوق خانواده

ماهیت حق زن بر نفقه

برای تامین معاش زن ، اموال گوناگونی را مرد در اختیار او می گذارد ، مسکن شایسته فراهم می آورد ، فرش و اثاث منزل می خرد ، آذوقه سالیانه تهیه می کند ، به او برای خرید پاره ای از خوراکی ها پول می دهد و برایش زیور و لباس می خرد … و […]

برای تامین معاش زن ، اموال گوناگونی را مرد در اختیار او می گذارد ، مسکن شایسته فراهم می آورد ، فرش و اثاث منزل می خرد ، آذوقه سالیانه تهیه می کند ، به او برای خرید پاره ای از خوراکی ها پول می دهد و برایش زیور و لباس می خرد … و مانند اینها . اکنون باید دید حقی که زن بر این گونه اشیاء پیدا می کند چه ماهیتی دارد؟ آیا مالک آنهاست و می تواند هر تصرفی که می خواهد در اجزای نفقه بکند یا فقط اذن در انتفاع دارد و به عنوان امین از طرف شوهر باید آنها را نگهدای و اداره کند؟ پس برای پاسخ دادن به این پرسش باید میان اموالی که مصرف شدنی است و قابلیت بقاء را در برابر استفاده ندارد و اموالی که با انتفاع نیز باقی می ماند تفاوت گذارد :

1- در مورد دسته نخست باید مالکیت زن را بر نفقه پذیرفت . زیرا درباره آنها حق انتفاع از مالکیت جدا شدنی نیست و ظاهر این است که شوهر آن را به او تملیک کرده است . پس زن مالک پولی که برای تهیه غذای خود گرفته یا صابون و عطری که به او داده شده است می شود و آنچه در نتیجه صرفه جویی پس انداز می کند متعلق به خود اوست . ولی باید دانست که نفقه فرزندان و مخارج تهیه غذای شوهر و اعضای خانواده که به طور معمول به زن داده می شود به ملکیت او در نمی آید . باید به همان مصرف خاص برسد و زن در مقام صرف این گونه هزینه ها حکم مدیر و امین شوهر را دارد.

2- در مورد دسته دوم معیار تمییز اراده شوهر و تعیین حق زن حکم عرف است : خانه و اثاث منزل را مرد به زن خود نمی بخشد و فقط به او اذن در انتفاع می دهد و به همین دلیل همیشه می تواند از این اذن رجوع کند و خانه دیگری را بابت نفقه در اختیار زن قرار می دهد . برعکس لباس و زیوری که مرد برای زن می خرد به ظاهر به او می بخشد و زن مالک آن است با وجود این چون در مقام اجرای تکلیف قانونی خویش این اموال را تملیک می کند نباید او را نسبت به چگونگی تصرف در آنها بیگانه شمرد  . در واقع این اموال به عضوی از خانواده تملیک می شود ؛ خانواده ای که شوهر در آن نظارت دارد و مسول تامین هزینه های آن است . پس باید پذیرفت که زن در تصرفات خود آزاد نیست و باید حدود عرف را رعایت کند . به بیان دیگر تفویت این اموال سبب اضرار به شوهر و ایجاد تکلیف در تهیه مجدد آنهاست و این امری است که به طور مسلم مورد قبول عرف نیست ( ماده 3 ق . آ . د . م )

تذکر : استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع www.lawgostar.com مجاز است .

منبع : کاتوزیان ، ناصر ؛ حقوق خانواده

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • در صورتی که نیاز به مشاوره حقوقی دارید از این قسمت استفاده کنید، در غیر این صورت سوال شما حذف می گردد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*