۞ امام رضا (ع) :
از نشانه های دین فهمی ، حلم و علم است ، و خاموشی دری از درهای حكمت است . خاموشی و سكوت ، دوستی آور و راهنمای هر كار خیری است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » حقوق جزا

مساحقه

مساحقه زنی خدمت حضرت صادق علیه السلام آمد و عرض کرد : زنانی که با یکدیگر مساحقه می کنند ، حدشان چیست ؟  امام فرمود : ” حد زنا است ( یکصد تازیانه ) ، به راستی چون قیامت شود آنها را می آورند و لباسهایی که از آتش بریده شده بر تن آنان  می […]

مساحقه

زنی خدمت حضرت صادق علیه السلام آمد و عرض کرد : زنانی که با یکدیگر مساحقه می کنند ، حدشان چیست ؟  امام فرمود : ” حد زنا است ( یکصد تازیانه ) ، به راستی چون قیامت شود آنها را می آورند و لباسهایی که از آتش بریده شده بر تن آنان  می کنند و مقنعه های آتشین بر سرشان می بندند و زیر جامه های آتشین به بدنشان می پوشانند و عمودهای آتشین در جوفشان فرو می کنند و آنها را در جهنم می اندازند . ای زن ! قومی که مساحقه بین آنها رواج یافت ، قوم لوط بودند که مردها به عمل لواط سرگرم شدند و زنان بی شوهر ماندند ؛ پس به یکدیگر مشغول شدند ، چنان که مردان با هم مشغول بودند و هنگام نزول عذاب همگی به هلاکت رسیدند. “


معنای مساحقه

سحق عبارت از آن عملی که دوتا زن با همدیگر انجام می‌دهند، و از این طریق اطفاء شهوت می‌کنند.به بیان دیگر همان کاری را که دو مرد با همدیگر در لواط انجام می‌دهند، دوتا زن نیز همان عمل را با همدیگر انجام می‌دهند، منتها با این تفاوت که در دو مرد مسئله‌ی ولوج و دخول است، اما در دوتا زن مسئله‌ی ولوج و دخول در کار نیست فقط مسئله مساحقه است، و این از گناهان بسیار کبیره است.
حدّ سق یا مساحقة

در باره حد سحق دو قول است:

1-قول اول این است که حدش یکصد تازیانه است، شوهردار باشند یا بدون شوهر، کنیز باشند یا آزاد، مطلقاً یکصد تازیانه.

 2-قول دوم این است که سحق حکم زنا را دارند، اگر مجرد هستند، یکصد تازیانه است و اگر شوهردار و محصنه هستند، حدش رجم است و سنگسار.

بنابراین حکمش حکم زناست، به این معنای که اگر طرفین محصنه‌ هستند، رجم می‌شوند و اگر مجرد و غیر محصنه هستند، حدش یکصد تازیانه است.

همچنین در ماده 134 ق.م.ا. مجازات دو زن كه بی‌هیچ ضرورتی برهنه زیر یك پوشش قرار گیرند، از نوع تعزیری تعیین شده است و تكرار این عمل برای بار سوم موجب تبدیل تعزیر به حد می‌گردد

قانون مجازات اسلامی با پیروی از نظر مشهور فقها، در مادة 129 ق.م.ا، حد مساحقه را دربارة هر یك از طرفین صد تازیانه قرار داده است.

البته در صورت تعدد و تكرار جرم، تشدید مجازات در جرایم تعزیری در نظر گرفته شده است. از آنجا كه مجازات در جرایم تعزیری و بازدارنده معمولاً دارای حداقل و حداكثر است و قاضی قادر به جولان در دامنة مجازات می‌باشد؛ همچنین در متناسب ساختن مجازات با سوء نیت مجرمانه و حالت خطرناك جرم، امكان تخفیف مجازات و تشدید آن وجود دارد، لذا تعدد و تكرار هردو موجب تشدید مجازات ودر مواردی موجب جمع مجازات می‌گردد. اما در جرایم حدی با توجه به تعیین مجازات در شرع، امكان تشدید یا تخفیف آن وجود ندارد و صرفاً در صورت تكرار، نوع مجازات تغیر می‌كند.
حقوق

تعدد جرم مساحقه، تأثیری در مجازات نداشته و هرگاه فردی چندبار این عمل را تكرار نماید، بدون اینكه حد بر وی جاری شود، فقط مستحق یك بار اجرای حد (صد ضربه) است. اما تكرار جرم در نوع مجازات مساحقه كنندگان مۆثر می‌باشد.

مادة 131 ق.م.ا. تكرار مساحقه برای بار چهارم را مستوجب قتل دانسته است. مطابق تبصرة مادة 130 حد مساحقه درخصوص فاعل و مفعول مساوی است. فاعل كسی است كه فرج خود را بر دیگری می‌مالد و دیگری مفعول است.

همچنین در ماده 134 ق.م.ا. مجازات دو زن كه بی‌هیچ ضرورتی برهنه زیر یك پوشش قرار گیرند، از نوع تعزیری تعیین شده است و تكرار این عمل برای بار سوم موجب تبدیل تعزیر به حد می‌گردد.
راههای ثبوت مساحقه

گرچه در مورد مساحقه مانند زنا و لواط قانونگذار راههای ثبوت جرم را به طور جداگانه در فصل خاصی پیش بینی نكرده است ، مع هذا با توجه به مندرجات ماده 132 كه مقنن اشاره به نقش توبه مساحقه كننده اگر قبل از شهادت شهود نموده و در تعقیب آن در ماده 133 نیز بی تأثیری توبه مساحقه كننده در سقوط حد هر گاه بعد از اقرار مساحقه كننده در دادگاه باشد مورد توجه قرار داده است ، می توان نتیجه گرفت كه راههای ثبوت مساحقه بر طبق مواد مذكور از دو راه یكی اقرار مساحقه كننده و دیگری شهادت شهود ثابت می شود.

اما اقرار مساحقه كننده در صورتی كه شرایط عامه تكلیف را دارا باشد با دو بار اقرار در دادگاه ثابت خواهد شد .

یكی دیگر از دلایل اثبات مساحقه شهادت شهود است . بنابراین حد مساحقه وقتی ثابت می شود كه چهار مرد عاقل و عادل انجام عمل مساحقه بین زنان را مشاهده كرده باشند.

مادة 131 ق.م.ا. تكرار مساحقه برای بار چهارم را مستوجب قتل دانسته است. مطابق تبصرة مادة 130 حد مساحقه درخصوص فاعل و مفعول مساوی است. فاعل كسی است كه فرج خود را بر دیگری می‌مالد و دیگری مفعول است

در خصوص عدم ذكر علم قاضی به عنوان یكی از راههای اثبات مساحقه در باب سوم از كتاب حدود ، با توجه به عبارت مندرج در ماده 128 این باب ، كه قانونگذار راههای ثبوت مساحقه در دادگاه را همان راههای ثبوت لواط ذكر كرده است می توان نتیجه گرفت كه یكی دیگر از راههای ثبوت مساحقه علم قاضی است هر چند قانونگذار صریحاً آن را ذكر نكرده است.
اسقاط مجازات

یكی از موجبات سقوط حدود، توبه می‌باشد. در تعریف توبه آمده: بازگشت به خدا و آیات او است. خداوند متعال در آیه‌ای توبه را سبب آمرزش گناهان ذكر نموده و فرموده: «والذین اذا فعلوا فاحشة أو ظلموا انفسهم ذكروالله فاستغفروا لذنوبهم و من یغفر الذنوب الا الله.»
همجسگرایی

بنابراین توبه، پشیمانی و بازگشت از گناه است، به گونه‌ای كه قصد بر تكرار آن عمل نداشته باشد. تأثیر توبه در سقوط حد مساحقه، بستگی به زمان توبه و همچنین نحوة اثبات حد دارد. اگر حد با بیّنه ثابت شود دو حالت قابل تصور است:

الف)ـ توبه قبل از شهادت شهود محقق نشود كه در این صورت موجب سقوط حد است.

ب)ـ توبه بعد از شهادت شهود حادث شود، در این حالت تأثیری در اجرای حد ندارد. اگر حد مساحقه با اقرار مجرم ثابت شود و بعد از آن توبه نماید، حد ساقط نمی‌گردد؛ اما قاضی می‌تواند از ولی امر تقاضای عفو نماید.

منبع : tebyan.net

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • در صورتی که نیاز به مشاوره حقوقی دارید از این قسمت استفاده کنید، در غیر این صورت سوال شما حذف می گردد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*