ایقاع

در این مطلب تعریف ایقاع ، عناصر و شرایط ایقاع و تقسیم ایقاعات برای شما توضیح داده شده است .

تایپ: احسان نصوحی

تذکر : استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع www.lawgostar.com مجاز است .

ایقاع واژه ای عربی و مصدر باب افعال است که از ریشه وقع به معنی ایجاد اخذ شده و در لغت به معنی واقع ساختن و تحقق بخشیدن آمده است .

در اصطلاح حقوقی ایقاع در معنی مصدری به انشای یک ماهیت حقوقی با یک اراده گفته می شود مانند طلاق دادن که به اراده زوج متکی است و به قبول زن نیاز ندارد و در معنی اسم مفعولی به ماهیت حقوقی ناشی از اراده یک طرف گفته می شود .

عناصر و شرایط ایقاع

عناصر عمومی ایقاع عبارتند از : 1- عمل حقوقی و متکی به اراده است نه واقعه حقوقی ؛

2 – انشاء است نه اخبار ؛ 3- انشاء اثر حقوقی با یک اراده ایجاد می شود و به انشای طرف دیگر نیاز ندارد .

تقسیم ایقاع از جهت آثار حقوقی

ایقاعات از جهت آثار حقوقی آن ها به اقسام ذیل قابل تقسیم اند :

1-ایقاع مُمَلِّک : مانند احیاء اراضی موات ؛ حیازت مباحات به قصد تملک ؛ و اخذ به شفعه

2- ایقاع مسقط حق عینی : مانند اعراض از مالکیت عین

3- ایقاع مسقط حق دینی : مانند ابراء

4- ایقاع منحل کننده قرارداد : مانند فسخ ، طلاق و بذل مدت

5- ایقاع رجوعی : مانند رجوع زوج از طلاق

6- ایقاع اذنی : مانند اذن در ایفاء

7- ایقاع با نام ( معین ) : مانند طلاق ، فسخ نکاح ، اخذ به شفعه ، خیار ، احیاء اراضی موات به قصد تملک

8- ایقاع بی نام ( نامعین ) : مانند اذن هایی که در قانون نام و احکام ویژه ای برای آنها تعیین نشده است .

9- ایقاع شبه ( نیمه ) معین : مانند اذن هایی که نام و نفوذ آنها در قانون ذکر شده ولی احکام روشنی ندارد مانند اجازه و رد مالک در معامله فضولی .

استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع www.lawgostar.com مجاز است در غیر اینصورت شرعا و قانونا حرام می باشد .

1 دیدگاه دربارهٔ «ایقاع»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن