مجمع عمومی عادی

 مجمع عمومی عادی

شرکت سهامی سه رکن اصلی دارد، رکن تصمیم گیرنده، که مجامع عمومی شرکت هستند. رکن اداره کننده که شامل هیأت مدیره می‌باشد. رکن نظارت کننده که همان بازرسان شرکت می‌باشند.
مجامع عمومی به ترتیب عبارتند از: مجمع عمومی موسس، مجمع عمومی عادی، مجمع عمومی فوق العاده (ماده ۷۳ لایحه قانونی ۱۳۴۷).


مجمع عمومی عادی: اجتماع سالانه صاحبان سهام برای تصویب حسابها و تخصیص سود و تعیین مدیران و بازرسان جدید، مجمع عمومی عادی نام دارد.[۱]
ترکیب مجمع عمومی عادی
کلیه دارندگان سهام _حتی اگر یک سهم داشته باشند_ حق شرکت در مجمع عمومی عادی را دارند. فرقی نمی‌کند که سهام آنها بانام یا بی‌نام، ممتاز و یا عادی باشد.
حضور نماینده و یا وکیل اشخاص حقیقی و حقوقی به منزله حضور سهامدار است (ماده ۱۰۲ لایحه قانونی ۱۳۴۷). فقط سهامدارانی حق ورود به مجمع را دارند که با مراجعه به شرکت ورقه ورود به جلسه را دریافت کرده باشند (ماده ۹۹ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
تشکیل مجمع عمومی عادی
‌أ.       زمان و مکان تشکیل مجمع (مواد ۸۹ و ۲۵۴ لایحه قانونی)
مجمع عمومی عادی باید سالی یکبار در زمان و مکانی که در اساسنامه مشخص شده است، تشکیل شود. اگر در اساسنامه زمان تشکیل مجمع مشخص نشده باشد، هیأت مدیره باید تا شش ماه بعد از سال مالی مجمع عمومی را دعوت کند و در صورت عدم پیش بینی مکان برگزاری جلسه، هیأت مدیره در هر مکانی که تشخیص دهد جلسه را برگزار می‌کند.
تشکیل نابهنگام. اگر بر اثر فوت و یا استعفا یا سلب شرایط چند نفر از مدیران، تعداد اعضای هیأت مدیره از حداقل مقرر در اساسنامه کمتر شود و تعداد اعضای علی البدل کافی نباشد، مدیران باقیمانده باید بلافاصله مجمع عمومی عادی شرکت را دعوت نمایند (ماده ۱۱۲ لایحه قانونی ۱۳۴۷).[۲]
‌ب.  دعوت مجمع. هیأت مدیره شرکت می‌تواند از مجمع دعوت به عمل آورد. قانون به صاحبان یک پنجم سهام حق داده است که از هیأت مدیره و در صورت امتناع آنها در مدت مقرر از بازرسان شرکت درخواست تشکیل مجمع را نماید و در صورت خودداری بازرسان در مهلت تعیین شده صاحبان سهام حق خواهند داشت مستقیما به دعوت مجمع اقدام کنند (ماده ۹۵ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
روش دعوت مجمع به وسیله نشر آگهی می‌باشد. فاصله بین نشر آگهی و تشکیل مجمع حداقل ده و حداکثر چهل روز خواهد بود. در این آگهی باید دستور جلسه، تاریخ و محل تشکیل مجمع قید شود. فقط سهامدارانی حق ورود به مجمع را دارند که ورقه ورود به جلسه را دریافت کرده باشند. (مواد ۹۷ الی ۱۰۰ لایحه قانونی)
‌ج.   برگزاری جلسات مجمع.
۱. هیأت رئیسه. مرکب از رئیس، یک منشی و دو ناظر است به جز منشی باید بقیه از بین سهامداران انتخاب شوند.در صورت عدم پیش بینی در اساسنامه ریاست مجمع با رئیس هیأت مدیره است. به جز وقتی که انتخاب یا عزل مدیران دستور جلسه باشد. (ماده ۱۰۱ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
۲. صورت جلسه. از مذاکرات و تصمیمات مجمع ترتیب داده می‌شود و به امضای هیأت رئیسه می‌رسد. (ماده ۱۰۵ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
۳. حد نصاب جلسه. در دعوت اول با حضور بیش از نصف سهامداران حاصل می‌شود. در صورت به حد نصاب نرسیدن، مجمع دوم با حضور هر تعداد از سهامداران که حق رأی دارند، رسمیت می‌یابد. (ماده ۸۷ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
۴.اکثریت لازم برای اتخاذ تصمیم. در مجمع عمومی عادی نصف بعلاوه یک آرای حاضران است،  مگر برای انتخاب مدیران و بازرسان که اکثریت نسبی کافی خواهد بود. (ماده ۸۸ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
اکثریت نسبی عبارتست از مجموعه آراء فرد یا گروهی بیشتر از رقبای دیگر اما کمتر از اکثریت.[۳]
۵. اعلام تنفس. زمانیست که درباره تمام موضوعات دستور مجمع اخذ تصمیم نشود، و هیأت رئیسه با تصویب مجمع اعلام تنفس می‌کند.
تمدید جلسه، جلسه جدید نیست و حد نصاب جلسه دوم حد نصاب جلسه اول است (ماده ۱۰۴ لایحه قانونی ۱۳۴۷).
وظایف و اختیارات مجمع (مواد ۸۶ و ۸۹ و ۹۰ و ۱۰۸ و ۱۲۹ و ۱۴۴)
مجمع عمومی عادی می‌تواند نسبت به کلیه امور شر کت بجز آنچه که در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است تصمیم بگیرد.
رسیدگی به تراز نامه و حسابهای سال قبل و صورت دارایی، صورت حساب دوره عمل کرد سالیانه شرکت، رسیدگی به گزارش مدیران و بازرسان، تعیین میزان سود قابل تقسیم و تقسیم آن بین سهامداران و انتخاب مدیران و بازرسان شرکت، تأیید معاملات شرکت با مدیران از وظایف مجمع می‌باشد.
همچنین اساس نامه شرکت می‌تواند اختیارات دیگری را به مجمع عمومی عادی شرکت تفویض کند.
 

[۱] اسکینی، ربیعا؛ حقوق تجارت، شرکتهای تجاری، تهران، سمت، ۱۳۸۰، چاپ نهم، جلد ۲، صفحه ۱۱۰
[۲]خزعلی، حسین؛ حقوق تجارت، شرکتهای تجاری ، تهران، نشر قانون، سال ۱۳۸۵ ، چاپ اول، جلد دوم ، صفحه ۹۱
[۳] عرفانی، محمود؛ حقوق تجارت، تهران، نشر مجد، ۱۳۷۷، چاپ هشتم، جلد۲، صفحه ۹۷

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن