مالکیت معنوی

مالکیت معنوی

نویسنده : سعید محمد نژاد

مالکیت معنوی

موضوع مالکیت معنوی که ناشی از هنر و ابتکارات انسان است ، بحث نوینی نیست بلکه با پیدایش انسان مالکیت معنوی نیز بوجود آمد .در دوران ما به علت گسترش فناوری ها و ارتباطات دیگر نمی‌توان از حبس و حفظ اطلاعات سخن گفت، در یک لحظه می‌توان محصول عمری تلاشِ فکری افراد را جابه‌جا کرد یا هزاران جلد کتاب بی‌نظیر را در لوحی فشرده انتقال داد. پیشرفت‌های رایانه‌ای، حتی محرمانه‌ترین و شخصی‌ترین اطلاعات را در معرض دستیابی دیگران قرار داده است و پیچیده‌ترین روش‌ها نیز نتوانسته است از آن جلوگیری کند.پس باید روشی برای حمایت از صاحبان فکر و اختراعات وجود داشته باشد و به همین علت لازم است موضوعی تحت عنوان مالکیت معنوی وجود داشته باشد.

این مقاله کوششی است برای تعریف و تبیین مالکیت معنوی یا حق معنوی در چارچوب نظام قانونی خاص که در زمینه مالکیت معنوی و سایر مباحث حقوقی مرتبط با آن مطالبی ذکر گردیده است . در ابتدا لازم دیدم برای ورود به بحث، به اقسام حق از لحاظ مالیت در حقوق ایران اشاره کرده و پس از آن به سخن در باب مالکیت معنوی بپردازم.

حق امتیازی است که یک شخص در زندگی اجتماعی نسبت به دیگران دارد.

حق را به اقسام مختلفی تقسیم کرده اند که یکی از این تقسیمات حق از لحاظ مالی و غیر مالی بودن است:

حق غیر مالی: امتیازی است که هدف آن رفع نیاز های عاطفی و اخلاقی انسان است . موضوع این حق روابط غیر مالی اشخاص است و قابل تقویم به پول نیست البته ممکن است برخی آثار مالی داشته باشد مثل حق زوجیت ، ابوت ، حضانت ، ولایت و …

حق مالی : امتیازی است که هدف آن رفع نیازهای مادی انسان است و موضوع آن روابط مالی اشخاص و بر خلاف حق غیر مالی قابل داد و ستد و ارزیابی به پول است . مثل حق مالکیت،حق تحجیر ،حق انتفاع ،حق سرقفلی و …

حق مالی به ۳ دسته تقسیم می شود:

۱-حق عینی : حقی که شخص به طور مستقیم و بی واسطه نسبت به چیزی پیدا میکند و میتواند از آن استفاده کند. مهم ترین منشا حق عینی قانون است.حق عینی از دو عنصر تشکیل شده است . الف- شخصی که صاحب حق است ب-چیزی که موضوع حق قرار میگیرد مثل حق انتفاع ، حق مالکیت،حق ارتفاق ،حق تحجیر

۲ – حق دینی : حق دینی یا شخصی حقی است که شخص نسبت به دیگران پیدا میکند و یا  به تعبیر دکتر صفایی حقی که اشخاص بر ذمه دیگران دارند. مهم ترین منشاء حق دینی قرار داد است. حق دینی از سه عنصر تشکیل شده است: الف– شخصی که صاحب حق است. (داین یا طلبکار) ب- موضوع یا اصل حق که به آن دین که میتواند تهعد یا طلب باشد ج- کسی که ملزم به ایفای دین است (مدیون یا بدهکار) مثل حق نفقه،حق مهریه، حق فسخ قرار داد مالی(۱)

۳-حق معنوی: قسم دیگر حق مالی که از این قسمت به بعد موضوع مقاله ما آغاز می گردد حق معنوی است . حق معنوی را  با عناوینی چون حق مالکیت فکری یا معنوی ، مالکیت های غیر مادی و حقوق بر اموال غیر مادی یاد کرده اند . شاید در وهله ی اول بهتر باشد برای تمییز این حق مالی نسبت به سایر حقوق مالی دیگر آن را اینگونه تعریف کرد: امتیازی که شخص نه نسبت به چیزی دارد( نه حق عینی) و نه نسبت به کسی( نه حق دینی) بلکه امتیازی است که شخص نسبت به محصول خلاقیت ذهنی ، هنر و ابتکارات خود دارد.

تعاریف دیگری که در همین چارچوب از حق معنوی ارائه گردیده است :

سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO)* : حق قانونی است که افراد به واسطه ی فعالیت هایی که در زمینه هایی از قبیل صنعتی ، تجاری، علمی ، ادبی ، هنری و … بدست می آورند را مالکیت معنوی میگویند.

دکتر کاتوزیان : حقوقی که به صاحب آن اختیار انتفاع انحصاری از فعالیت و فکر و ابتکار انسان را می دهد.

دکتر صفایی : حقوقی که دارای ارزش اقتصادی و قابل داد و ستد بوده اما موضوع آن شی معین مادی نیست بلکه فعالیت و اثر فکری انسان است.

تاریخچه ی مالکیت فکری در ایران:

در قوانین ایران حمایت از حقوق مالکیت صنعتی دارای  سابقه ی طولانی است و قوانین متعددی در رابطه با مالکیت صنعتی به تصویب رسیده و اولین قانونی که در ایران در رابطه با مالکیت صنعتی به تصویب رسیده به سال ۱۳۰۴ بر می گردد.

اولین رویکرد قانونی در مورد مالکیت های ادبی و هنری در مواد ۲۴۵الی۲۴۸ قانون جزا مصوب ۱۵/۵/۱۳۱۰ صورت گرفت.در سال۱۳۴۸ با تصویب قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان  مالکیت ادبی وهنری به رسمیت شناخته شد .در این قانون به برخی آثار از جمله ترجمه کتاب یا جزوات و نشریات توجه نشده بود برای رفع این نقیصه در سال۵۲قانونی تحت عنوان قانون ترجمه و تکثیر نشریات وآثار صوتی به تصویب رسید.

اقسام حق معنوی

دیدگاه های موجود در زمینه ی مالکیت معنوی این حق را به دو بخش اصلی تقسیم می کند :

۱- مالکیت ادبی و هنری       ۲- مالکیت تجارتی و صنعتی

۱- مالکیت ادبی وهنری:این حق که از آن به حق مولف نیز تعبیر می شود شامل مجموعه تالیفات و آثار هنرمندان و نویسندگان و تمامی آثار ادبی و هنری است که در تعریف آن میتوان گفت حق پدید آورنده اثر علمی ، ادبی و هنری در نامیده شدن اثر به نام او و نیز حق انحصاری وی در تکثیر ، تولید ، عرضه ، اجرا ، بهره برداری و … از اثر خود می باشد.

حق مؤلف شامل دو بخش متمایز می‌باشد: حقوق مادی و حقوق معنوی پدیدآورنده اثر. حقوق مادی اعطایی به مولف حق مالکیتی است که به لحاظ زمانی محدود است و بوسیله پدید آورنده قابل انتقال یا واگذاری به غیر می‌باشد همانند سایر دارایی‌های مادی.

 محافظت از حقوق معنوی نیز بر اساس این نظر است که اثر خلاقانه به صورتی بیان شخصیت پدیدآورنده است، بنابراین حقوق معنوی برای پدیدآورنده شخصی می‌باشد و قابل انتقال به غیر نیست مگر به موجب وصیتنامه بعد از مرگ پدیدآورنده اثر.(۴)

حقوق مادی اعطایی به پدید آورنده اثر عبارت است از:

۱- حق نشر و تکثیر (ماده ۳قانون حمایت از حقوق مولفان و هنرمندان مصوب ۱۳۴۸ ):مثلا اگر مولف یک نسخه خطی یا چاپی از کتاب خود را به دیگری بفروشد ، خریدار نمی تواند آن را نشر و تکثیر کند مگر اینکه این حق به موجب قرارداد از سوی مولف به او اعطا شده باشد . استثنای این حق را می توان هر نسخه برداری و تکثیر بدون قصد انتفاع دانست برای مثال کتابخانه های عمومی از آثار مورد حمایت قانون از راه فتوکپی و یا عکس برداری به عنوان مورد نیاز خود نسخه برداری می کنند و یا نسخه برداری هایی که با مقاصد شخصی و غیر انتفاعی صورت میگیرد.

۲- حق ترجمه(بند۵ماده۵همان قانون) : گاهی ترجمه ی یک اثر و انتشار آن منبع درآمد سرشاری را به همراه دارد و بنابراین نباید به اشخاص اجازه داد که بدون اجازه مولف اثر او را ترجمه و از این راه بهره برداری کنند.

۳- حق اقتباس و تلخیص و تبدیل(بند۱و۶و۷ماده۵وماده۱۹همان قانون) : مطابق این حق هیچ کس نمیتواند اثری را که مورد حمایت قانون است از طریق تبدیل یا تلخیص یا اقتباس به صورتی دیگر در آورده و از آن بهره برداری کند.

استثنای این حق را می توان در نقل اثر انتشار یافته از زبان مولف اصلی و یا استناد به آنها با مقاصد علمی و ادبی و به صورت انتقاد و مدح البته با ذکر ماخذ دانست.

۴- حق عرضه و اجرا(م۳همان قانون) : بنابر این نمایش و اجرای مستقیم اثر برای مردم پخش در رسانه چه به صورت صوتی و یا تصویری و یا هر وسیله دیگر بدون موافقت پدید آورنده ی اثر ممنوع است.

۵- حق استفاده از پاداش و جایزه (تبصره ماده ۱۳همان قانون) : پاداش و جایزه ای که در اثر برگزیده شدن اثری در مسابقات علمی و ادبی حاصل میگردد به پدید آورنده ی آن اثر تعلق دارد و انتقال حقوق مذکور در موارد بالا شامل انتقال این حق هیچ گاه نمی گردد .

حقوق معنوی اعطایی ناشی از مالکیت ادبی و هنری  طبق مواد۳و۴قانون مزبور در موارد زیر اینگونه خلاصه میشود :

۱- حق حرمت نام و عنوان پدید آورنده : نشر آثار بدون ذکر نام پدید آورنده ممنوع است .

۲-حق حرمت اثر : هیچ کس حق تغییر اثر ادبی ، علمی و هنری را بدون اجازه پدید آورنده ی آن ندارد.(۳و۲)

 

ضمانت های  اجرا

قانونگذار برای اینکه بتواند آثار فکری را از تعرضات دیگران مصون بدارد و حمایت خود را از آثار با ضمانت اجرای کافی همراه سازد، برای کسانی که بدون کسب اجازه از مؤلفان، از آثار آنها برای مقاصد مادی و کسب شهرت و حیثیت به شکل غیرقانونی استفاده می‎کنند، ضمانت اجراهای جزایی و مدنی به قرار ذیل در نظر گرفته است. فصل چهارم از قانون حمایت از حقوق مولفان ومصنفان و هنرمندان مصوب۱۳۴۸ (مواد ۲۳به بعد)راجع به تخلفات و مجازات هاست.

ضمانت اجرای کیفری

 

الف: تجاوز به نام، عنوان و نشانی ویژه اثر و مجازات آن:

حق انتساب اثر به مؤلف، یکی از حقوق مسلم مؤلف است. نقض این حق را قانون ایران درماده ۲۳ قانون حمایت از حقوق مولفان، مجازات حبس تأدیبی از ۶ ماه تا ۲ سال قرار داده است. بعضی از مصادیق این جرم عبارت است از:

۱٫ نام غیرمؤلف به جای نام مؤلف ذکر شود. لذا، اگر هیچ نامی ذکر نگردد، جرم مزبور محقق نمی‎شود.

۲٫ اثر به نام دیگری، نشر، پخش یا عرضه شده باشد. بنابراین، باید عرفاً مفهوم نشر تحقق یابد.

ب: تحریف و تغییر اثر و مجازات آن:

تغییر و تحریف اثرهای مورد حمایت و نشر آن بدون اذن مؤلف، ممنوع است. براساس مواد ۲۵و ۱۹قانون ۱۳۴۸، در صورت نقض موجب مجازات حبس از ۳ ماه تا یک سال و مجازات دیگر آن ضبط آثار غیر مجاز می‎باشد.البته صرف تحریف، تغییر و نشر اثر، جرم نیست. هنگامی شخص مجازات می‎شود، که علاوه بر تغییر و تحریف اثر، آن را منتشر کند و در دسترس همگان قرار دهد.

ضمانت اجرای مدنی

طبق مقررات مسئولیت مدنی، هر شخصی که به دیگری ضرری نامتعارف وارد سازد که موجب قانونی نداشته باشد، باید آن را جبران کند. در حقوق ایران مطابق مقررات قانون مدنی ناظر به مسئولیت مدنی در فصل مربوط به اتلاف و تسبیب یا حتی استیفا از مال غیر بدون اذن او، و بر اساس مواد ۱و۲ قانون مسئولیت مدنی و همچنین قوانین خاص در حقوق ادبی و هنری نیز، می‎توان به ترتیب مزبور حکم کرد. برای مثال طبق ماده۸ قانون حمایت از حقوق مولفان،هرگاه متخلف شخص حقوقی باشد،خسارات شاکی خصوصی از اموال شخص حقوقی جبران خواهد شد و در صورتی که اموال شخص حقوقی به تنهایی تکافو نکند مابه التفاوت از اموال شخص حقیقی مسوول که جرم ناشی از تصمیم او بوده جبران خواهد .

سایر ضمانت های اجرا

درج مفاد حکم در روزنامه

براساس ماده ۲۷:شاکی خصوصی می‎تواند از دادگاه صادرکننده حکم نهایی درخواست کند که مفاد حکم، در یکی از روزنامه‎ها به انتخاب و هزینه او آگهی شود.

جلوگیری از نشر و پخش و عرضه اثر

مجازات مدنی و جزایی متخلف برای احقاق حق پدید‎آورنده کافی نیست، بلکه در اکثر موارد باید برای جلوگیری از نشر، پخش و عرضه اثر اقدام شود. در این باره، ماده ۲۹ قانون مقرر می‎دارد:مراجع قضایی می‎توانند ضمن رسیدگی به شکایت شاکی خصوصی نسبت به جلوگیری از نشر و پخش و عرضه آثار مورد شکایت و ضبط آن، دستور لازم به ضابطین دادگستری بدهند.(۳و۲)

۲-مالکیت تجارتی یا صنعتی : این حق مالکیت شامل اختراعات و طراحی های صنعتی است .

اختراعات شامل راه حل های جدید و مسائل فنی و طراحی های صنعتی به خلاقیت های زیبا شناختی که تعیین کننده ی ظاهر محصولات صنعتی است مرتبط می شود .

انواع مالکیت های تجاری و صنعتی :

۱-     اسم تجارتی  ۲- علامت تجارتی  ۳-اسرار تجارتی یا حفاظت از اطلاعات افشاء شده  ۴- حق اختراع

۵-نشانه های جغرافیایی ۶-طراحی های صنعتی  ۷-حق سرقفلی وحق کسب وپیشه وتجارت

۱-       ۱-اسم تجارتی : عنوانی است حاکی از شهرت تاجر که او را تحت آن عنوان معرفی و مشهور میکند . این عنوان ممکن است نام خانوادگی خود تاجر و یا یک اسم فانتزی باشد . برای مثال : محمدی ، ایران خودرو ، سامسونگ و… تفاوتی که اسم تجارتی با ثبت تجارتی دارد این است که اسم تجارتی فقط مربوط به شهرت تاجر است که تحت آن عنوان خود را معرفی میکند اما ثبت تجارتی مربوط به شناسایی تاجر و همچنین وضع تجاری اوست.(۵)

ثبت اسم تجارتی اختیاری است مگر مواردی که قوه قضاییه ثبت آن را الزامی کند .( م۵۷۶ ق.ت)

اسم تجارتی ثبت شده را شخص دیگری نم یتواند در همان محل اتخاذ کند هر چند که نام خانوادگی فرد همان اسم تجارتی ثبت شده باشد .(م ۵۷۸ ق.ت)

اسم تجارتی قابل انتقال بوده و همچنین مدت اعتبار آن از تاریخ ثبت ۵ سال و قابل تمدید می باشد .(م ۵۷۹  و ۵۸۰ ق.ت)

۲-       ۲-علامت تجارتی: مطابق ماده ۱۴ قانون علایم تجارتی اختراعات مصوب ۱ تیر ۱۳۱۰ علامت تجاری عبارت است از هر نوع علامت ، حرف ، عبارت ، تصویر ، مهر و … که تاجر یا تولید کننده از این وسیله برای معرفی اجناس خود و تمییز آن با اجناس سایر تجار استفاده می کند . علامت تجارتی باید تازگی داشته و تکراری نباشد و همچنین نباید گمراه کننده باشد برای مثال برای پارچه ی نخی نمی توان علامتی به عنوان ابریشم بافت انتخاب نمود زیرا ممکن است مشتری تصور کند که پارچه مزبور ابریشمی است . علامت تجارتی همچون اسم تجارتی قابل انتقال بوده اما مدت اعتبار آن از تاریخ ثبت در اداره ثبت شرکت ها ۱۰ ساله و قابل تمدید می باشد .(۵)

۳-      

۳-اسرار تجارتی: هر فرمول یا رویه ، طرح  ، ابزار و یا مجموعه اطلاعاتی است که در یک کسب و کار برای بدست آوردن مزیتی نسبت به رقبا (تحت عنوان اسرار تجارتی ویا اطلاعات افشاءنشده) مورد استفاده قرار میگیرد . هر شرکتی میتواند از اطلاعات محرمانه خود از طریق قرار داد های عدم افشاء با کارکنان خود حمایت به عمل آورد . قوانین مربوط به حفاظت از اطلاعات محرمانه عملا اجازه حق انحصار دائمی به دارنده ی آن در بهره برداری از اطلاعات مذکور را می دهد به همین دلیل در کشورهایی که این اطلاعات افشاء نشده یا اسرار تجاری به رسمیت شناخته می شوند، پدید آورنده اطلاعات مزبور حق دارد از آن به عنوان یک دانش خاص و به عنوان یک مالکیت فکری، تحت عنوان اسرار تجاری یا اطلاعات افشاء نشده حمایت به عمل آورد.(۷)

۴ – حق اختراع : مجموعه حقوق انحصاری است که یک دولت به ثبت کننده اختراع در قبال افشای اختراع او به وی اعطا        می کند. رویه های اعطای ورقه ثبت اختراع ، الزامات متقاضی ثبت اختراع و دامنه حقوق انحصاری ناشی از اختراع ثبت شده در کشورهای مختلف متفاوت است در ایران برای آنکه یک اثر اختراع تلقی شده و قابل ثبت در ورقه ثبت اختراع باشد باید توامان دارای ۳ ویژگی باشد ، این ۳ ویژگی عبارتند از :

جدید بودن : یعنی در فن یا صنعت قبلا پیش بینی نشده باشد.

دارای جنبه ی ابداعی باشد . یعنی برای هر فرد دارای مهارت معمولی بدیهی و آشکار نباشد.

کاربرد صنعتی داشته باشد . در رشته ای از صنعت قابل استفاده باشد.

 مطابق ماده ۲۶ قانون ثبت علایم و اختراعات ایران ؛ هر قسم اکتشاف یا اختراع جدید در شعب مختلف صنعتی یا کشاورزی بر حسب تقاضای مخترع حداکثر (۲۰ سال ) به کاشف یا مخترع آن حق انحصاری می دهد که بر طبق شرایط و در مدت مقرر در این قانون از اکتشاف یا اختراع خود استفاده نماید مشروط به آنکه اکتشاف یا اختراع مذبور مطابق مقررات این قانون در اداره ی ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد.

توجه : ثبت اختراع در ایران اختیاری است ولی اختراع در صورتی مورد حمایت قرار میگیرد که طبق شرایط مندرج در قانون از قبیل تسلیم اظهار نامه به اداره ثبت علایم تجارتی و اختراعات و ثبت شدن اختراع در دفتر مخصوص و سایر ضوابط مقرر در قانون ثبت علایم و اختراعات باشد.(۵)

۵-نشانه‌های جغرافیایی: ماده ۱ قانون حمایت از نشانه‌های جغرافیایی ، نشانه جغرافیایی را این گونه تعریف می کند: نشانه جغرافیایی نشانه ای است که مبدا کالایی را به قلمرو، منطقه یا ناحیه ای ازکشورمنتسب می سازد، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت، شهرت یا سایر خصوصیات کالا اساسا قابل انتساب به مبدا جغرافیایی آن باشد. اینکه علامتی به عنوان نشانه جغرافیایی  به کار رود بستگی به ادراک مصرف‌کننده و قانون آن کشور دارد. استفاده از نشانه‌ها ی جغرافیایی در مورد محصولات کشاورزی کاربرد بسیاری دارد، البته این بدین معنا نیست که استفاده از نشانه‌های جغرافیایی محدود به محصولات کشاورزی است. (۷)

     

۶-طراحی های صنعتی :طرح صنعتی یک هنر کاربردی است که به وسیله آن جنبه های زیبایی شناختی و کاربردی محصول برای بازار پسندی و تولید، بهبود پیدا می کند. بنابراین نقش طراح صنعتی یافتن و اجرای راه حل های مبتنی بر طراحی در قبال مسائل مهندسی، بازاریابی، و فروش است. طرح های صنعتی در مورد انواع بسیار زیادی از محصولات صنعتی و دستی کاربرد دارد. از وسایل فنی پزشکی گرفته تا ساعت، جواهرات و سایر کالاهای لوکس یا وسایل خانگی، برقی یا منسوجات، طرح های صنعتی به نوعی وجود دارند.(۷)

نحوه ثبت: برای ثبت طرح صنعتی، بایستی اظهارنامه ثبت طرح صنعتی تنظیم و به اداره مالکیت صنعتی تسلیم شود. این اظهارنامه، همراه با نقشه، عکس و سایر مشخصات گرافیکی کالا که تشکیل دهنده طرح صنعتی هستند و ذکر نوع فرآورده هایی که طرح صنعتی برای آنها استفاده می شود، خواهد بود.

۷-حق سرقفلی و حق کسب وپیشه و تجارت

آخرین بحث ما در باب مالکیت معنوی حق سر قفلی وکسب و پیشه وتجارت است. مفهوم سرقفلی اولین بار در عرف پدیدار شد و به نوعی این مفهوم زاده ی عرف است . درست است که سر قفلی اولین بار در عرف بوجود آمد و قانون گذار به دلیل استعمال کثیر در عرف به آن مشروعیت بخشید اما عرفی بودن سرقفلی موجب نمی شود تعریفی که مقنن از سر قفلی ارایه می دهد همان معنای عرفی آن باشد. ارائه تعریف واحد از سرقفلی به دلیل تغییر متعدد قوانین در باب موجر و مستاجر نه تنها دشوار بلکه غیر مممکن است و حتی با توجه به اینکه در قانون روابط مالک و مستاجر مصوب ۷۶حق کسب وپیشه و تجارت و سرقفلی تحت عنوان سرقفلی (به معنای عام) استعمال می شود مرزبندی میان این دو  مفهوم متفاوت ،دشوار است.

با این حال سرقفلی را می توان اینگونه تعریف کرد :

مبلغی  که به موجب عقد اجاره  ۱- مالک از مستاجر۲- مستاجر از موجر( به نرخ روز با انقضاء مدت اجاره برای تخلیه محل استیجاری) ۳– مستاجر اول از مستاجر ثانی  به هر علتی دریافت میدارد. گاهی بابت اجور معجل( متضاد موجل یعنی مبلغی که در همان اول اجاره که جزیی از مال الاجاره می باشد)موجر از مستاجر میگیرد و گاهی به دلیل امتیازاتی که مالک به مستاجرمحل کسب اعطا می کند و گاهی بابط شروط ضمن عقد اجاره  همچون وکالت مستاجر در اجاره عین مستاجره به ثالث و..می باشد که این دلایل در تحلیل مبنای سرقفلی موثر اند.(۶)

ویژگی های سرقفلی

۱- سرقفلی از حقوق مالی است و مانند حقوق مالی دیگر قابلیت توارث رهن و معامله را دارا میباشد.

۲- حق سرقفلی از مال غیر منقول از موضوع اجاره قابل انفکاک نیست و تنها با واگذاری اجاره محل قابل انتقال است یعنی مستاجر نمی تواند خود در آن محل بنشیند و سر قفلی آن را نیز یه ثالث انتقال دهد.

۳- با توجه به اینکه انتقال سر قفلی از طریق تنظیم سند رسمی صورت می گیرد این حق همانند حق انتفاع از اموال غیر منقول،غیر منقول تبعی است. (۱)

حق کسب و پیشه و تجارت همانطور که از تعریف آن بر می آید ناشی از فعالیت و مشهوریت تاجر است .

دکتر کاتوزیان: حق بر مشتریان دایم وسرمایه ی تجارتخانه

دکتر طاهر موسوی در تعریف این حق اشاره دارند حق کسب و پیشه وتجارت حق مالی تدریجی الحصول و قابل تقویمی است که قانون گذار در قبال فعالیت تجاری و رونق مورد اجاره و ارزش و مقبولیت محل کسب برای مستاجر محل کسب در نظر گرفته که به تبع منافع مورد اجاره با سند رسمی قابلیت نقل و انتقال به غیر را دارد .

لازم به ذکر است بررسی تفصیلی در باب سرقفلی و کسب و پیشه و تجارت واحکام وآثار آن در شماره بعدی این مقاله صورت خواهد گرفت.

پایان       

  با تقدیم احترام سعید محمدنژاد


 

منابع

۱٫اموال و مالکیت مولف دکتر امیر ناصر کاتوزیان-اتشارات میزان-ص۱۴

اشخاص و اموال مولف دکتر سید حسین صفایی-انتشارات میزان-ص۲۳۰

مقاله مطالعه تطبیقی حقوق معنوی نویسنده محمد حسنی

۴٫ از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

حقوق تجارت جلد ۱ دکتر ستوده تهرانی-انتشارات نشر دادگستر- ص۱۲۸-ص۱۳۳-ص۱۶۳

۶٫سرقفلی و کسب و پیشه و تجارت در حقوق ایران مولف مهدی زینالی-انتشارات برهان متین

مقاله پیش درآمدی بر مالکیت معنوی مصطفی قمی

قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان مصوب۱۳۴۸

 

*در سال ۱۸۸۶ کنفرانس برن با هدف حمایت از آثار ادبی و هنری پا به عرصه ظهور گذاشت و اداره‌ای نیز برای انجام امور اداری آن ایجاد گردید. در سال ۱۹۶۷ کنوانسیونی با نام تأسیس سازمان جهانی دارائی فکری در استکهلم با هدف ایجاد هماهنگی بین این دو اداره و توسعه ابزار لازم برای انطباق و روزآمد نمودن آنها تشکیل گردید و در سال ۱۹۷۰ با نام WIPO آغاز بکار نمود.

یکی از مهم ترین اهداف این سازمان ارتقاء حمایت از دارائی فکری در جهان از طریق همکاری‌های متقابل دولتها وWIPOبا سازمانهای مشابه بین‌المللی است.


در حال ویرایش محتوای مطالب هستیم. دلیل این کار می تواند یکی از این دلایل باشد: (1- تجدیدنظر کلی در مطلب 2- بروز شدن قوانین). هر مطلب که بروز رسانی می شود، تاریخ آن در ابتدای صفحه ذکر خواهد شد.

2 دیدگاه دربارهٔ «مالکیت معنوی»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *