آئین دادرسی مدنی

اقرار قاطع دعوا اقرار غير قاطع دعوا

موضوع بحث : اقرار قاطع دعوا و اقرار غيرقاطع دعوا

تايپ : احسان نصوحي

منبع : ادله اثبات دعوا ، دكتر عباس كريمي

تذكر : استفاده از مطالب فقط با ذكر منبع www.lawgostar.com مجاز است .

 

اقرار قاطع دعوا

 

اگر اقرار دليل مستقيم حكم باشد اين اقرار قاطع دعوا خواهد بود . به عبارت ديگر هر اقراري كه به طور مستقيم نسبت به خواسته ، صورت بگيرد و قطع كننده دعوا به طور كلي يا جزئي باشد و به دعوا در آن قسمت خاتمه دهد ، اقرار قاطع دعوا محسوب مي شود . در اقرار قاع دعوا اقرار نسبت به خود مدعي به يا خواسته صورت مي گيرد و چون اقرار غيرقابل رجوع است و انكار پس از آن مسموع نيست قاطع دعوا است .

حكمي كه دليل مستقيم آن اقرار باشد قطعي است و غيرقابل تجديدنظر و فرجام خواهي مي باشد .

اقرار غير قاطع دعوا

اگر اقرار به طور غيرمستقيم دليل و مستند حكم قرار بگيرد اقرار قاطع دعوا نخواهد بود و به عبارت ديگر اگر اقرار نسبت به اسباب حكم صورت بگيرد و نه خود حكم ، اين اقرار غيرقاطع دعواست . به عنوان مثال اگر خوانده در پاسخ به ادعاي خواهان اقرار به اصالت سند كند و امضاي ذيل آن را تصديق نمايد و اين سند مستند حكم قرار گيرد و بر اساس آن حكم عليه خوانده صادر شود اين اقرار قاطع دعوا نمي باشد زيرا دليل مستقيم حكم سند است و نه اقرار .

بیشتر بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا